Quixen pintar
unha rosa
e só puiden
pintar espiñas
quixen
cantarlle ás andoriñas
e sú unha voz muda me falou,
quixen ser a
ave soñada
e vinme de novo engaiolada
pensei ter cortado os fíos
e resultei presa dunha áncora
Crendo ter
viaxado tanto
atopeime no mesmo punto
e cánto longo
é o camiño!
e cánta vida
para vivilo!
Se puidera
pintar a rosa
que tan ben
arrecendía,
Se puidera
cantarlle á ave
que tan libre
me facía
Se puidera
amarme alto
Qué tan libre
eu sería!
Saint-Exupery escribe en el Principito.....
ResponderEliminarEl tiempo que pasaste cuidando tu rosa, hace que esta sea tan importante.......
El concepto de libertad es tan abstracto como ese tiempo atrapado en tu poema......
gracias por el comentario. El tiempo como una espiral que se expande o que converge
ResponderEliminarEi......¿Que pasa.....non lexo mais poemas den MAio....veño que quero mais......Bicos
ResponderEliminarhai máis, tamén os debuxos, en xuño e xullo. Temos que facer xuntanza poética...
Eliminar